آدم ربایی

آدم ربایی

بررسی جرم آدم ربایی

گاهی بعضی اشخاص برای رسیدن به هدف و مقصد خاصی مانند دریافت پول، انتقام گرفتن، مجبور کردن شخص دیگری به انجام کاری خاص، یک نفر را می ربایند. این جرم که در قانون مجازات اسلامی نیز مجازات شدیدی برای آن مقرر شده است، جرم آدم ربایی گفته می شود. آدم ربایی از زمان های قدیم جرم بوده و همیشه مجازات سختی داشته است.

طبق ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی آدم ربایی به این صورت تعریف شده است: «هرکس به قصد مطالبه وجه یا مال یا به قصد انتقام یا به هر منظور دیگری به عنف یا تهدید یا حیله یا به هر نحو دیگر شخصا یا توسط‌ دیگری شخصی را برباید یا مخفی کند به حبس از پنج تا پانزده سال محکوم خواهد شد در صورتی که سن مجنی علیه کمتر از پانزده سال تمام باشد یا ‌ربودن توسط وسایل نقلیه انجام پذیرد یا به مجنی علیه آسیب جسمی یا حیثیتی وارد شود، مرتکب به حداکثر مجازات تعیین شده محکوم خواهد شد ‌و در صورت ارتکاب جرایم دیگر به مجازات آن جرم نیز محکوم می گردد. تبصره: مجازات شروع به ربودن سه تا پنج سال حبس است.»

ربودن نوزاد نیز از موارد آدم ربایی محسوب می شود که در ماده ۶۳۱ قانون مجازات اسلامی به آن پرداخته شده است: «هرکس طفلی را که تازه متولد شده است بدزدد یا مخفی کند یا او را بجای طفل دیگری یا متعلق به زن دیگری غیر از مادر طفل قلمداد ‌نماید به شش ماه تا سه سال حبس محکوم خواهد شد و چنانچه احراز شود که طفل مزبور مرده بوده، مرتکب به یکصد هزار تا پانصد هزار ریال جزای ‌نقدی محکوم خواهد شد.»

عناصر جرم آدم رباییعناصر جرم آدم ربایی

عنصر قانونی:

عنصر قانونی این جرم نیز ماده ۶۲۱ کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی است که بیان شد.

عنصر معنوی:

آدم ربایی یک جرم عمدی است، به این معنی که مرتکب باید قصد ربایش انسان زنده ای را بر خلاف میل او داشته باشد. مرتکب باید علم به موضوع جرم یعنی انسان و وصف آن یعنی زنده بودن او داشته باشد و باید در انجام عمل عامل باشد و علم مرتکب به عدم رضایت بزه دیده شرط نیست. آدم ربایی جرم مطلق است و لذا نیازی به وجود سوء نیت خاص نمی باشد بنابراین ربودن انسان زنده در حال خواب نیز از مصادیق این حکم است.

از نظر قانون گذار، انگیزه مرتکب در عنصر روانی جرم موثر نیست، هرچند وجود انگیزه شرافتمندانه می تواند سبب تخفیف مجازات بشود.

عنصر مادی:

موضوع آدم ربایی ساده، انسان زنده ای است که حداقل ۱۵ سال تمام داشته باشد که در غیر این صورت، می تواند مشمول نوع دیگری از جرم آدم ربایی یعنی آدم ربایی مشدد یا دزدیدن طفل تازه متولدشده (ماده ۶۳۱ ق.م.ا) یا مخفی کردن اموات (م ۶۳۵ ق.م.ا) قرار بگیرد.

رفتار مجرمانه شامل انتقال فرد ربوده شده از جایی به جای دیگر با توسل به زور، تهدید یا حیله است به نحوی که قربانی دیگر اراده ای از خود نداشته باشد. رضایت نداشتن قربانی، شرط لازم وقوع این جرم است که بدون آن جرم محقق نمی شود.

هرچند در ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی از نتیجه صحبتی نشده است اما جرم آدم ربایی از جرایم مقید است که نتیجه آن، سلب آزادی از فرد ربوده شده می باشد.

شرایط تحقق جرم آدم‌ربایی

 

مهم ترین شرط در تحقق این جرم را می توان عدم رضایت شخص ربوده شده دانست. به این معنی که عمل ربودن باید بدون رضایت قربانی انجام گیرد در غیر این صورت، تحقق جرم آدم ربایی منتفی است.

شرط دیگر تحقق این جرم انتقال شخص ربوده شده از مکانی به مکان دیگر است در غیر این صورت این جرم محقق نمی شود.

در این جرم مباشرت و همکاری مجرم در ارتکاب جرم شرط نیست و رباینده بنا بر ماده ۶۲۱  قانون مجازات اسلامی، می تواند این جرم را به وسیله دیگری انجام دهد مثل موردی که ربودن توسط شخص مجنون انجام گیرد. در این مورد سبب، اقوی از مباشر (مجنون) خواهد بود و مسئولیت کیفری متوجه سبب که دستور ربودن را به مجنون داده می باشد

از آنجا که آدم ربایی جرمی عمدی است، مرتکب باید قصد ربودن داشته باشد و با فقدان این شرط جرم قابل تحقق نمی باشد.

نکات مهم در آدم ربایی

 

بر اساس ماده ۶۲۱ رفتار فیزیکی لازم برای تحقق آدم ربایی «ربودن» است. ربودن به معنای جابجا کردن شخصی بدون رضایت او، چه به صورت پنهانی و چه به نحو علنی است.

با توجه به این تعریف، کارهایی مثل بستن در بر روی فرد یا همراه کردن شخص با رضایت، مصداق تعریف آدم ربایی نمی شود، اما مثلا با سوار شدن به خودروی دیگری با رضایت اولیه در صورتی که راننده بر خلاف میل مسافر تغییر مسیر دهد، موجب عدم تحقق آدم ربایی نخواهد شد. همین طور در مساله رضایتی که ناشی از حیله و فریب باشد مثلا شخصی خود را پلیس معرفی کند و دیگری را با خود ببرد یا مواردی که فرد ربوده شده به دلایلی مانند بیهوشی یا خواب نمی تواند عدم رضایت خود را اعلام کند نیز در حکم عدم رضایت است.

هرگاه رباینده با تهدید و اجبار سبب شود که مجنی علیه به دلیل ترس مقاومت نکند و با آدم ربا او همراه شود، جرم محقق می شود.

البته وعده و وعید دادن و ترغیب دیگری به همراهی، در صورتی که آن وعده انجام نشود، از مصادیق آدم ربایی نیست.

اگر مرتکب در تشخیص مجنی علیه (فردی که قصد ربودن او را دارد) اشتباه کند و مثلا به جای دزدیدن فرزند یک فرد ثروتمند، فرزند شخص فقیری را برباید، باز هم آدم ربایی محقق می شود.

وجود رابطه زوجیت یا رابطه سببی و نسبی مانع تحقق جرم آدم ربایی نمی شود. بنابراین اگر مرد بعد از طلاق از زن فرزند خود را که تحت حضانت زن است برباید، مرتکب جرم آدم ربایی شده است.

ویژگی های جرم آدم رباییویژگی های جرم آدم ربایی

 

 

آدم ربایی یک جرم آنی می باشد یعنی به محض ربودن شخصی، جرم محقق می شود و استمرار رفتار مرتکب در وقوع جرم شرط نیست مانند جرم قتل یا سرقت. بنابراین اگر مجرم بعد از ربودن، مجنی علیه را مخفی کند، جرم دیگری با عنوان جرم توقیف یا مخفی کردن غیرقانونی تحقق یافته است.

آدم ربایی یک جرم مقید به نتیجه است.

این جرم از جرایم غیر قابل گذشت محسوب می شود.

مجازات جرم آدم ربایی طبق ماده ۴۷ قانون مجازات اسلامی قابل تعویق و تعلیق نیست.

بازداشت غیرقانونی و آدم ربایی

 

 

جرم بازداشت غیر قانونی با آدم ربایی دو جرم متفاوت از هم هستند که این تفاوت ها شامل این موارد می باشد:

فاعل جرم بازداشت غیرقانونی، مقام قضایی و مامور ذی صلاح است اما فاعل جرم آدم ربایی فرد عادی است.

بازداشت غیرقانونی با صدور دستور و قرار انجام می شود اما آدم ربایی به وسیله انجام فعل مادی ربودن انجام می گیرد.

صدور دستور بازداشت، ممکن است به سبب در دسترس نبودن متهم یا گذاشتن وثیقه توسط او، به بازداشت متهم منتهی نشود اما در آدم ربایی این طور نیست.

جرم آدم ربایی به نحو مخفیانه انجام می گیرد در حالی که جرم بازداشت غیرقانونی به صورت اداری و علنی انجام می شود.

جهت دریافت مشاوره حقوقی با شماره زیر تماس بگیرید:

۰۹۱۲۲۳۳۹۰۱۵

error: Content is protected !!