چگونه میتوان در دوران عقد طلاق گرفت؟

0

طلاق در دوران عقد

معمولا دوران عقد برای زوجین یکی از بهترین دوره های زندگی میباشد. در عین حال نگرانی ها، اختلافات و سوء تفاهماتی برای زوجین ایجاد میشود که هرچند با توجه به استرس های این دوره بسیاری از این اختلافات، طبیعی و قابل حل است اما گاهی ممکن است حل نکردن این اختلافات باعث قطع ارتباط و حتی وقوع جدایی در دوران عقد شود.

دادخواست طلاق در دوران عقد یکی از مشکلات مهم خانواده ها میباشد که بخشی مهمی از پرونده های دادگاه خانواده را به خود اختصاص داده است. در واقع طلاق در دوران عقد که بهترین دوره زندگی مشترک میباشد، با توجه به آسیبهایی که برجا میگذارد مساله مهمی برای جامعه است که باید مورد توجه قرار گیرد.

جدایی در دوران عقددلایل مهم تصمیم به طلاق در دوران عقد

طلاق در دوران عقد دلایل متعددی دارد که بعضی از این دلایل به این شرح میباشند:

-بعضی افراد پس از ازدواج، شخصیت دیگری از خود را نشان میدهند و رفتارهایی را بروز میدهند که مخالف اخلاق و رفتارهای قبل از عقد است.

-به مرور زمان بعضی از زوجین، اشتیاق روزهای اول را از دست میدهند و این امر باعث میشود که چشمهایشان باز شود و متوجه عیب های طرف مقابل شوند که پیش از این متوجه نمیشدند و همسرشان را مخالف تصوراتشان میابند و همین امر گاهی موجب طلاق میشود.

-از دیگر عوامل بسیار مهم طلاق در دوران عقد، ازدواج های عجولانه است که بدون شناخت مناسب و اصولی و در مدت زمان کمی بعد از آشنایی انجام میشود. گاهی علت این ازدواج های عجولانه محدودیتهای بیش از حد و بی مورد والدین در شناخت پیش از عقد است که طرفین را مجبور به ازدواج میکند.

-طولانی شدن دوران عقد و عقب افتادن زمان عروسی نیز یکی از عوامل افزایش اختلافها است که باعث میشود دوران عقد بعضی از زوج ها به ازدواج ختم نشود.

-شرایط نامناسب اقتصادی و هزینه های سنگین ازدواج و شروع زندگی؛ مشکلاتی مانند تامین مسکن، بیکاری مرد، عدم توان خانواده در تهیه جهیزیه و سایر مسائلی که تحت تاثیر شرایط نامناسب اقتصادی همچون تورم و افزایش بیکاری به وجود می آید و این فشارها باعث میشود بین زوجین اختلاف ایجاد شود و در پی این عوامل یکی از طرفین قید ازدواج را میزند تا از این فشارها فرار کنند. لذا این مورد از مهمترین دلایل طلاق در دوران عقد میباشد.

جهت پیشگیری از ایجاد چنین اختلافاتی که منجر به طلاق میشود روانشناسان و جامعه شناسان به زوجین توصیه میکنند که انتظارات مالی و عاطفی خود را مناسب با شناختی که از شخصیت و موقعیت طرف مقابل دارند به صورت واقع بینانه تنظیم کنند.

همچنین از ابتدا در ازدواج صداقت داشته باشند تا اعتماد و اطمینان خاطر طرف مقابل را به دست آورند و اینکه زوجین سعی کنند روابط گرم و صمیمانه عمیقی داشته باشند و نقاط قوت همسرشان را با تشویق، تقویت کنند و نقاط ضعف او را که به صورت طبیعی هر شخصی ممکن است داشته باشد، بپذیرند. خانوده ها نیز نقش خود را از طریق کمک کردن به فرزندان برای درک نیازها و توقعات همسرانشان به درستی انجام دهند و به اختلافات دامن نزنند.

لذا بسیار مهم است که زوجین در این دوران، مهارت ارتباط موثر و حل مشکلات را یاد بگیرند. نهایتا اینکه زوجین برا تقویت و بهبود روابط خود در صورتی که مشکلات ذیل را دارند حتی الامکان از روانشناسان کمک بگیرند.

-مشاجرات متعدد بین زوجین که از حد طبیعی بیشتر است

-وقوع خیانت از یکی از زوجین به هر دلیل

-برخورد فیزیکی و اعمال خشونت

-در صورت وجود اختلالات شخصیتی در طرف مقابل

 البته مواردی هم هستند که قبل از تصمیم به طلاق در دوران عقد باید به آنها توجه کرد:

-سنجش و در نظر گرفتن هزینه تصمیم به طلاق قبل از اقدام به آن

– راهنمایی گرفتن از مشاوران و افراد باتجربه

-و سرانجام تصمیم گری بر اساس عقل و منطق.

طلاق در زمان عقد

در قانون اساسی راه های مختلفی برای زوجین در نظر گرفته شده تا بتوانند در صورت عدم سازش در زندگی مشترک از این راهها استفاده کرده و شرایط مناسب برای زندگی خود و همسرش را فراهم کنند.

یکی از این راه ها طلاق است که با توجه به مدت زمان زندگی به دو بخش طلاق در زمان عقد و طلاق در زمان بعد عروسی و زندگی مشترک  تقسیم میشود. طلاق در دوران عقد موضوع بسیار مهمی است اما اگر راه دیگری بجز طلاق نمانده باشد، جدایی در دوران عقد به نسبت جدایی پس از ازدواج و تشکیل خانواده، آسیبهای کمتری را به دنبال دارد. منظور از دوران عقد، زمانی است که بین زوجین عقد نکاح دائم منعقد شده است ولی بین آنها رابطه زناشویی یا نزدیکی واقع نشده است و هنوز زندگی مشترک را شروع نکردند.

آنچه موجب تفاوت زندگی مشترک در دوران عقد و بعد از شروع زندگی مشترک است عدم وجود رابطه زناشویی بین زوجین است که با وقوع نزدیکی بین آنها تعلق تمام میزان مهریه به زن را ضروری میکند.

مگر اینکه زوجه در مقابل درخواست طلاق بخشی از مهریه را به مرد ببخشد. هرچند زن میتواند در هر زمان که بخواهد چه در دوران عقد و چه در دوران بعد عروسی تمام مبلغ مهریه را دریافت کند.

با در نظر گرفتن اینکه در قانون ما اختیار طلاق با شوهر است و حتی بی دلیل میتواند با پرداخت حقوق همسرش او را طلاق دهد. اما در مورد زنان موضوع متفاوت است اگر طلاق زن توافقی نباشد و زن وکالتنامه طلاق از سوی مرد نداشته باشد و در صورت مخالفت شوهر، روند گرفتن طلاق، طولانی و نیازمند ارائه دلیل اصطلاحا محکمه پسند به دادگاه است.

در این صورت زن دو راه دارد؛ یا باید پس از دادن دادخواست طلاق، یکی از موارد ۱۲ گانه شروط ضمن عقد در صورت امضاء از طرف مرد را داشته باشد و یا عسر و حرج خود را به دادگاه ثابت کند. بدیهی است در عقد نکاحی که تازه شکل گرفته اثبات عسر و حرج بسیار دشوار است مگر اینکه عرفا مدت طولانی از عقد گذشته باشد و زوجه بلاتکلیف باشد. پس فقط میماند اثبات یکی از بندهای شروط ضمن عقد.

دعوای طلاق از سوی زن دارای جزئیات و پیچیدگیهای فراوان است. شخصیت و شرایط زوجین برای منجر شدن پرونده به طلاق بسیار موثر است و به راحتی به دست نمی آید و منوط به تشخیص قاضی پرونده است.

طبق قانون مدنی هر زمان مرد، همسرش را قبل از رابطه جنسی طلاق بدهد، زن مستحق دریافت نصف مهریه میباشد و اگر مرد قبل از طلاق بیش از نصف مهریه را پرداخت کرده باشد، میتواند میزان اضافه بر نصف مهریه را از زن دریافت کند.

به عبارت دیگر زمانی نصف مهریه به زن تعلق میگیرد که مرد قبل از نزدیکی درخواست طلاق بدهد. حتی زن میتواند همان نیمی از مهریه را به مرد ببخشد. اما اگر زن در دوران عقد مهریه را مطالبه کند و مرد قصد طلاق نداشته باشد، زن مستحق کل مهریه خواهد بود.

در خصوص باکره بودن زن، پزشکی قانونی اعلام نظر میکند و این نظریه در گواهی عدم امکان سازش قید میشود. بنابراین بکارت زن بعد از عقد در دو مورد تاثیر گذار است:

-در میزان مهریه که آن را نصف میکند. یعنی زن باکره تنها مستحق نصف مهریه است

-مورد دیگر اینکه مدت عده طلاق را از بین میبرد.

هر یک از زوجین میتوانند با مراجعه به دفاتر پیشخوان یا ادارات ثبت احوال با ارائه مدارک لازم مانند اصل شناسنامه، کپی کارت ملی، دادخواست طلاق، طلاق نامه و گواهی مربوط به دوشیزگی زن نسبت به حذف ازدواج سابق و نام همسر از شناسنامه اقدام کنند و اصطلاحا شناسنامه سفید دریافت کنند.

بعضی تصور میکنند مثلا علیرغم مخالفت مرد با گذشت از حقوق مالی دادخواستشان حتما به نتیجه منجر خواهد شد اگرچه که گذشتن از تمام یا قسمتی از مهریه در تصمیم قاضی در مورد طلاق زن از شوهر موثر است ولی این همه راه نیست اما بدیهی است که اگر زوجه بخواهد طلاق را به دست آورد و حقوق مالی او هم محفوظ باشد نیاز به دادخواستی دقیق و اصولی دارد. شهادت شهود، گزارش مددکاری، سوابق طرفین و … نقش مهمی در این امر دارد. اثبات هر نوع اعتیاد مرد، شرب خمر، قمار، اثبات خیانت، تجدید فراش، عدم پرداخت نفقه، بیماری اعصاب، بیماری جسمی حاد، عقیم بودن مرد، سوءرفتار، تهدید، توهین، پرخاشگری مستمر، هتک حرمت، عدم رابطه زناشویی طولانی مدت، عدم ارتباط کلامی طولانی مدت، محکومیت های کیفری، ورشکستگی، ترک منزل، بیکاری عمدی، رابطه زناشویی نامتعارف و … در این مسیر موثر است.

اجمالا باید گفت اگر زوج رضایت به طلاق نداشته باشد و طلاق از طرف زن باشد زوجه بایستی عسر و حرج خود را به دادگاه ثابت نماید یا تحقق یکی از ۱۲ شرط ضمن عقد البته به شرطی که زوج آن را امضاء کرده باشد.

موارد دوازدگانه ای زن میتواند از دادگاه درخواست طلاق کند شامل موارد: عدم پرداخت نفقه زن و انجام سایر حقوق واجب زن به مدت شش ماه از جانب مرد، بدرفتاری غیر قابل تحمل مرد با زن و فرزندان، بیماری لاعلاج مرد در حدی که سلامت زن را به خطر اندازد، دیوانه بودن مرد زمانیکه امکان فسخ نکاح نباشد، اشتغال مرد به کاری که به آبروی زن و مصالح خانوادگی او لطمه بزند، محکومیت به حبس در حال اجرا از ۵ سال به بالا در شرایطی که مرد در زندان باشد، اعتیادی که به اساس زندگی خانوادگی ضرر بزند، ترک بدون علت خانواده یا غیبت متوالی ۶ ماهه بدون دلیل موجه، محکومیت قطعی زوج در اثر ارتکاب به جرمی که اجرای مجازاتش آبرو و موقعیت زن را به خطر بیانداز، عقیم بودن مرد پس از ۵ سال زندگی مشترک.

ناپدید شدن مرد به مدت طولانی طوری که مدت ۶ ماه از زمان مراجعه زوجه به دادگاه گذشته باشد، تجدید فراش مرد بدون اجازه همسرش. با دقت در این موارد مشخص میشود که بعضی از این شروط اساسا برای درخواست طلاق از طرف زن در دوران عقد (مثلا مورد عقیم بودن مرد بعد از ۵ سال) مصداق ندارد و فقط در سایر شرایط امکان تحقق در دوران عقد متصور است.

بنابراین باتوجه به سخت بودن طلاق در دوران عقد اگر زنی اصرار به طلاق داشته باشد مرسوم است از طریق مطالبه مهریه، مطالبه نفقه و با استناد به حق حبس به زوج فشار وارد میکند تا رضایت به طلاق دهد و معمولا هم زوج به طلاق توافقی راضی میشود به این صورت که یا زوجه تمام مهریه را در مقابل طلاق بذل میکند یا بر مقداری از مهریه توافق میکنند و باقی مانده را زوجه در راستای طلاق بذل میکند.

موارد گفته شده شامل زنی که وکالتنامه طلاق از شوهرش دارد نمیشود چراکه با داشتن وکالت طلاق میتواند از این طریق برای جدایی اقدام نمایند.

مهریه در دوران عقد از سوی زوجه قابل مطالبه است و از حیث مراحل مطالبه مهریه فرقی بین دوران قبل و بعد از عقد نیست.

اینکه در دوران عقد امکان گرفتن مهریه و طلاق همزمان وجود دارد یا نه، کاملا بستگی به دلایل طلاق زن دارد و اینکه طلاق به استناد عسر و حرج باشد یا شروط ضمن عقد نکاح

در مورد گواهی بکارت رویه دادگاه های خانواده معمولا به این صورت است که اگر زوجه مدعی بکارت شود از سوی مرجع قضایی به پزشکی قانونی جهت معاینه معرفی میشود و در صورت تایید بکارت در رای دادگاه منعکس خواهد شد.

طلاق در نامزدی

طلاق توافقی در دوران عقد

اغلب طلاق هایی که در دوران عقد صورت میگیرد به صورت توافقی است. وقتی زوجین در مورد طلاق به یک توافق میرسند و تصمیم به جدایی میگیرند. این نوع از جدایی در اصطلاح حقوقی طلاق توافقی نامیده میشود، که ممکن است در دوران عقد یا بعد از شروع زندگی اتفاق بیافتد. یکی از عواملی که باید در طلاق توافقی مورد تایید طرفین باشد بحث مهریه و نحوه مطالبه آن است. مبلغ دریافتی مهریه باید از سوی طرفین مشخص باشد تا دادگاه متناسب با آن رای خود را صادر کند

در هنگام طلاق توافقی در دوران عقد، چه از جانب طرفین باشد چه از جانب هر کدام از زوجین، مهریه نصف خواهد شد. مگر اینکه توافق دیگری بین آنها باشد. مثل اینکه زوجه ادعایی در خصوص مهریه نداشته باشد و در برابر طلاق توافقی مهریه را ببخشد. طلاق توافقی منوط به توافق زوجین است و هرچه زوجین در مورد مهریه توافق کنند برای دادگاه مبنای عمل است.

برای انجام طلاق در دوران عقد زوجه باید مدارکی را به دادگاه تحویل دهد. از جمله مدارک لازم جهت مراحل طلاق توافقی در دوران عقد این است که زوجه بتواند باکره بودنش را توسط پزشکی قانونی به دادگاه ثابت نماید. بنابراین زن میتواند با در دست داشتن گواهی بکارت نسبت به اخذ شناسنامه جدید بدون نام همسر قبلی اقدام نمایند.

آنچه که باید در طلاق توافقی در دوران عقد که نزدیکی بین زوجین اتفاق نیافتاده است و زوجه تمایل دارد مهریه خود را ببخشد، رعایت شود این است که وقتی به قاضی یا بخش مشاوره دادگاه جهت طلاق توافقی مراجعه میکند بیان کند که کل مهریه ای که مستحق است را در مقابل طلاق میبخشد نه در برابر کل مهریه ای که در سند ازدواج نوشته شده زیرا بیان شد که در حین طلاق فقط نصف مهریه، حق زوجه باکره میباشد.

تبعات طلاق در دوران عقد

طلاق در دوران عقد، معمولا آسیب فراوانی را برای هرکسی در پی دارد. البته در مقایسه با طلاق بعد از آغاز زندگی مشترک به دلیل نبود فرزند و زمان کمتر زندگی مشترک، آسیبهای کمتری به دنبال دارد. ولی تبعاتی همچون ترس بعد از جدایی از تبعات شایع آن است. به این صورت که فرد از مواجه شدن دوباره با فردی که خصوصیات منفی دارد و شکست مجدد واهمه دارد و این امر ازدواج دوباره را برای او سخت میکند.

همچنین افسردگی بعد از شکست در عشق و فکر نکردن به رابطه جدید، دچار یکسری وسواسهای احتمالی شدن و حتی احساس گناه داشتن به جهت انتخاب اشتباه، مواجه شدن با سرزنش ها و قضاوت های دیگران و بدبینی، از تبعات این نوع از طلاق است به همین دلیل فرد سعی میکند از اطرافیان دوری کند که روش مطلوب و درستی نیست. به همین سبب نیاز به کمک گرفتن از روانشناسان برای ترمیم این آسیبها کاملا ضروری و مهم است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

error: Content is protected !!